Երբ դանակը ոսկորին է հասնում

1998-2008. Արյունոտ տասնամյակ:Երբ    դանակը  ոսկորին   է   հասնում, նոր   են   մարդիկ  մտաբերում   և  գնահատում   Նաիրի   Հունանյանին…   Նաիրիի   ժամանակ  երկրում  քաղաքականությունն   ավելի   ահավոր  ճգնաժամի   մեջ  էր   և  Վազգենը  ոչ  թե  պատրաստվում   էր   այդ   ճգնաժամից  հանել   երկիրը,   այլ   որ  բոլորին  էր   պարզ  ու  տեսանելի՝  ավելի  էր  փորձում   խորացնելամենբան    անելովորպեսզի  միանձնյա   ստանձնի   երկրի   ղեկավարի   դերը:     Նա   այդ  ժամանակ  արդեն   իսկ   միանձնյա   որոշումներ   էր   կայացնում  երկրում   ամեն   մի   հարցի  լուծման   շուրջիսկ  այսօր   կան   շատ   հարթաուղեղներոր  մոռացել   են  այն   ժամանակներն   ու   փառք   են   տալիս   Վազգենին   և   նրա  հետ   կապում   Հայաստանի   փրկության   չիրականացած   հույսերը…  

Ասում    են   Տիեզերքում  գործում  է   բումերանգի  օրենքը…   ՈՒրեմն  հենց  այդ  օրենքի,   արդյո՞ք  այսօրվա  մեր   անելանելի   վիճակը   կապ    չունի   այն   ստրկական   վախիերկրպագությանմեծարանքներիերանիների   հետ,  որ  շատերը  մինչ  oրս  շարունակում   են   տածել   ՆԵՌԻ   կերպարի  հանդեպ,   որպես  թե    հայրենասերի…   Արդյո՞ք   նախախնամությունը  մեզ   համար   չի  ծրագրավորել   այս   վիճակըինչը    պատրաստվում  էր   անելիրագործել   և   արդեն   իսկ    իրագործում   էր   Վազգեն   Սարգսյանը…     Դուք   Վազգենի  հանդեպ   ունեցած    ձեր  երանիներովնրա   հանդեպ   ունեցած   մարդու   պաշտամունքով,   ենթադրելով   թե  Վազգենն  ուզում   էր   երկրի   լավագույն  առողջացում,   Տիեզերական    իմֆորմացիոն    դաշտում   ծրագրավորեցիք   մի   վիճակ՝   Վազգենի   կողմից   մտածված   երկրի   վիճակինչն   այսպիսին   է  և  գուցե   սրանից   էլ  վատըորն   էլ    այսօր  ճշտությամբ   ետ   վերադարձվեց   ձեզ…   Ձեր   ոսկե    երազներն   ու   հույսերը   կապեցիք  մի   մարդու   հետով  ձեր   այսօրվա    վիճակը   դեռ   այն   ժամանակ   էր   ուզում  բերել,   ով  այս   իշխողների  անդավաճան   մասնիկն   էր   և   սրանց   պաշտպանըով   եկել   էր   արենա,   երկրի  ապագան   հավերժ   թաղելու   ծրագիրն  իրագործելու   և   դու՜ք՝  նրան  երանի   տվողներդ   ու   փառաբանողներդստացաք   այսօր  ձեր  երազանքն  հանդիսացող   ազգադավ   սրիկայի   ծրագրերի    իրականացումը  լի   ուլի…          

Էլ   ինչու՞   եք   բողոքում…     Նաիրի   Հունանյաններ   դարը  մեկերկու   անգամ   է  տալիսիսկ   դուք՝   վախկոտներդապերախտներդ   մերժեցիքհողին   հավասարեցրիք   Նաիրիի   կերպարն  ու  կատարածը  և   ահա   այսպես   պատժվում   եք   չարաչարՆաիրիի    կրակոցները   ոչ  թե   ետ   գցեցին   երկրի   զարգացումըինչպես    սրսկել   են   ձեր   ուղեղներում  ազգի   բացահայտ   դավաճանության   ճանապարհին   կանգնած   Վազգենի   արբանյակներըայլ   եկան  փրկելու  ձեզ  Վազգենի   ու    Վանոյի   սարսափի   իրականությունից, եկան   ազատագրելու  ձեզ   այդ   դիկտատորի  իննամյա    կամայականություններիցբայց  դուք   պատրաստ   չեղաք   ընդունելու  Նաիրիի    ինքնազոհությունը…   Հիմա  ումի՞ց    եք   բողոքում, կամ    ինչի՞ց…    Հիմա՝   Նաիրիին   քարկոծելուստորացնելումիայնակ  ձգելու   ձեր   այդ   տարիների    քայլից   հետոայդ   ո՞վ   պետք  է   համարձակվի   մի   նոր   Նաիրի   դառնալփրկելու   ձեզ   այս  վիճակիցՎայելեք    ուրեմն  ձեր  իսկ   երազանքի   նաև  ձեր    փրկչի   հանդեպ   ունեցած   ձեր  դավաճանության   պտուղներըկամ   էլ   գտեք    ձեր   սխալներն  ուղղելու   ճանապարհ՝   ապաշխարելու   միջոց.

Սվետլանա   Մարգարյան  

Запись опубликована в рубрике Uncategorized. Добавьте в закладки постоянную ссылку.

Добавить комментарий

Заполните поля или щелкните по значку, чтобы оставить свой комментарий:

Логотип WordPress.com

Для комментария используется ваша учётная запись WordPress.com. Выход / Изменить )

Фотография Twitter

Для комментария используется ваша учётная запись Twitter. Выход / Изменить )

Фотография Facebook

Для комментария используется ваша учётная запись Facebook. Выход / Изменить )

Google+ photo

Для комментария используется ваша учётная запись Google+. Выход / Изменить )

Connecting to %s